درباره نویسنده

مریم ایجادی

کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی | نویسنده و محقق داستان نویسی

مطالب مشابه

1 ديدگاه

  1. 1

    م.نقد پیشه

    با درود:
    در کنار اذعان به توان بالای آقای خانلری در توصیف و نثر خوب و روانی که دارند ، بایستی بگویم که:
    منظور نویسنده را از نوشتن این داستان به درستی درک نمی کنم. نمی دانم پس از خواندن این داستان ، چه نتیجه ای می توان گرفت: ( وجود جن ؟! یا ارواح ، یا هیکل های نیمه …آن هم این شکلی توی توالت ؟! آن هم به آن شکل ؟! ) . یا این که بعد از خواندن این داستان به چه چیزی می توان فکر کرد؟ داستان چه لایه هایی دارد؟ چه می خواهد بگوید؟
    اما می توانم بگویم که بعد از خواندن این داستان حس بدی به من دست داد. مستراح ، موهای گوریده و ریخته توی چاهک مستراح، دو تا آدم درب و داغان ( ظاهراً پیر دختر)، در خانه ای قدیمی ( که مثل خانم هاویشام زندگی می کنند) با کلمات و واژه های قدیمی که دیگر کمتر کسی بکار می برد ، مثل : آجی ، دخیل ، آسمون قرمبه ، رمبید،…آن هم در کنار تلویزیون ، تلفن، فیلم کازابلانکا، داستان گوژپشت نتردام و اسمرالدو…
    برای همین ، داستان دارای انسجام نیست. ادغامی است از تصاویر و فضاهای مختلف که به هم چسبانده شده است. مثلاً می توانست این دو نفر خواهر باشند ، یا دو دوست ، یا هر چیز دیگری…یا طرف می توانست روزی دو سه بار برود توی حمام و ریشش را بزند( این طوری کمتر حال ادم بهم می خورد ) یا….
    و ناخودآگاه فکر می کنم که گاهی ، فقط گاهی ارشاد غیر مستقیم ، چه کار خوبی می کند که خواننده ها را از خواندن داستان هایی چنین نامطبوع معاف می کند.
    البته شاید من اشتباه می کنم و این داستان حاوی نکان مثبتی است که من ندیده ام که خوشحال می شوم ، کسی به آن ها اشاره کند. بدرود.

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1393 - 1396 © تمام حقوق این وب سایت برای کاپ و نیوز محفوظ می باشد.